Abdijenroute 2021

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 19 aug 2021, 23:00

Donderdag 19 augustus : Waterloo – Ronquières – Thuin – Chimay
Omdat we vandaag voor het eerst de kaap van de 100 km zouden nemen met daar bovenop nog een kleine 1000 hoogtemeters hadden we afgesproken om al om 8u30 te vertrekken. Maar toen we de fietsen uit de kelder haalden bleek de achterband van Jan plat te staan. Er was dus geen andere keus dan vervangen. Maar toen bleek dat de nieuw gekochte band niet opgepomt geraakte moesten we toch maar het oude, in onbruik geraakte, gebruik toepassen: de kapotte band plakken. Zo gezegd zo gedaan, ondertussen waren we ongeveer 45 minuten verder. Daar ging onze bonus.
De eerste stop was aan het hellend vlak van Ronquières waar iedereen zich inmiddels verheugde op de “Cake van Marleen”, want dat had de voorbije dagen al veel draad gekost. Maar daar aangekomen bleek er geen Lambert te bespeuren. De fietsers hadden al enkele malen de afstand & hoogte van het hellend vlak voor hun kiezen gekregen maar het kon allemaal niet baten, geen Lambert te vinden. Besluit: alles komt toch altijd goed en op de trappen van de kerk hebben wij genoten van de lekker gebakken cake. Volgens Ludo zaten er zelfs wat energiebevorderende ingrediënten in.
Daarna ging het verder, maar we moesten flink skippen in het aantal stopplaatsen, want we hadden nog zoveel km voor de boeg. Gelukkig hadden we voor de tweede dag op rij geen last van de regen: het was bewolkt, maar aangenaam fietsweer. En dat kwam van pas toen de beloofde hoogtemeters er aan kwamen.
Maar picknicken deden we wel weer in openlucht: vandaag langs het kanaal in Thuin waar we toch wel een uurtje gepauzeerd hebben. De laatste 10 km naar Thuin ging over de grote weg aan een gezapig tempo. Het Franse brood, de taartjes, de tomaten, de worsten en de nectarinen slonken als sneeuw voor de zon. Ook de stop in Froidchappelle kwam voor velen niets te vroeg. We hadden net enkele forse beklimmingen erop zitten en ook de vele bosstroken waren erg modderig. Gelukkig was er af en toe de “Ravel” waar we wat konden recupereren, ook al was dat vals plat nog steeds 2% omhoog. Tijdens de laatste 15 km werden we wel weer getracteerd op miezer en moesten de regenjacks weer aan, maar al bij viel dat toch nog goed mee.
Rond 18u00 kwamen we aan in ons hotel maar omdat er daar geen sproei-installatie was zijn we naar de carwash gereden en hebben we de fietsen een flinke beurt gegeven. Voor het eerst reden we naar het hotel met fietsen die een shampoo-geur verspreidden.
En om 19u30 werd ons avondeten gereserveerd in een nabij gelegen restaurant. Voortdoen en niet treuzelen was dus de boodschap. Enkelen namen na zo’n zware dag een voorgerecht, de anderen waren bereid om even te wachten. Maar toen het hoofdgerecht voor de eerste groep nog sneller kwam dan voor degenen die geen hoofdgerecht hadden besteld was het hek van de dam. Als tegenprestatie hebben zij dan wel kunnen genieten van een lekker ijsdessert.
Morgen staat de koninginnenrit op het programma: meer dan 110 km en bijna 1800 hoogtemeters. We zullen zien wat het wordt, want de bovenbenen beginnen moe te worden. Gelukkig hebben we halfweg een pick-nick intermezzo aan de Tour de Millenaire, een parel die weinigen kennen. En bovendien ziet het er naar uit dat de weergoden ons gunstig gezind zijn.

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 20 aug 2021, 23:34

Vrijdag 20 augustus : Chimay – Nouzonville – Chassepierre – Florenville
Vandaag was dan de hoogdag van onze abdijenroute: de Konininnenrit , de langse rit met de meeste hoogtemeters. Het zou een topdag worden en dat is het ook geworden, zij het met vele hindernissen.
Ons bezoek aan de abdij van Chimay was een tegenvaller: zo’n lekker bier en zo’n lelijke abdij, tenminste aan de buitenzijde. So what.
En dan gingen we van start: al snel bleek dat de route in het “boekje” niet overeenstemde met de route op onze Garmins. Het was dus puzzelen om de juiste route te vinden. En dat bleek een probleem, ook voor Tjeu die als “eigenzinnige dwerg” benoemd werd: hij slaagde er in om helemaal verloren te rijden. Maar uiteindelijk zorgde Luc er voor dat de troepen weer verenigd werden op de brug over de Semois in Nouzonville.
So far so good, maar dan begonnen de problemen pas echt: de fiets van Ludo W. deed gekke dingen tijdens de talrijke afdalingen en dat had zo zijn gevolgen voor zijn humeur. En dan zwijgen we nog over de kettingproblemen van Guido. Uiteindelijk heeft die ketting het drie keer laten afweten. De eerste twee keren konden Ludo S. en Jan het euvel nog herstellen, maar de derde keer was het helemaal prijs. Gelukkig was het op enkele km van de eindbestemming en na wat duwwerk door drie collega’s geraakte hij toch in het hotel.
Onze tussenstop aan de Tour de Millénaire draaide helemaal in de soep: we zijn er niet geraakt omdat we ons baseerden op de verkeerde GPS-route op de Garmins.
Na de tweede kettingpanne beslisten Robert, Luc en Ludo W. hun eigen parcours te rijden en dan begon de miserie. Na een klim met de fiets aan de hand van bijna 1,5 km was het vat bij Ludo W. helemaal af en ging er een belletje naar Lambert: kom mij maar halen. Uiteindelijk belanden Robert en Luc aan de oevers van de Semois in de buurt van Vresse maar zaten ze helemaal uit de richting. Robert, die over veel terreinkennis beschikt, besliste samen met Luc om het nuttige met het aangename te koppelen en er een happy-tour van te maken. Per slot van rekening vertoefden ze in Laforêt, een dorpje dat op de lijst staat van "Les Plus Beaux Villages de Wallonie". Na een overtocht over het idyllische brugje over de Semois ging het zover dat Robert Luc adopteerde als zijn zoon en dat ging gepaard met een ritueel: een echte “doop” van Luc in het water van de Semois. Foto’s zijn er om dat op de gevoelige plaat vast te leggen. Wat moet dat meer zijn? De tijd was ondertussen zover gevorderd dat ook zij beslisten om zich door de bezemwagen te laten ophalen.
De ander vijf dwergen reden gezwind verder. We gingen ons baseren op de Garmin van Stefan want hij was de enige die zijn toestel na een Power-bank injectei kunnen activeren. De batterijen van alle andere Gamins en Iphones waren leeg. Eerst wilden we nog naar de “Tour”, maar helaas, niemand in de omgeving kon zeggen hoe we de rit naar die Tour de Millénaire alsnog konden rijden. Ultiem beslisten we dan maar om rechtsomkeer te maken en de tocht verder te zetten: we hadden toen wel nog 50 km voor de boeg, met vele hoogtemeters.
Gelukkig waren er enkele vriendelijke locals die een tekening op papier zetten hoe die tocht op de best mogelijke wijze kon gebeuren. Maar, er was helemaal geen contact met het begeleidersbusje en dus ook geen picknick en ook geen proviand om de batterijen weer wat op te laden. Toen de Franse grens opdook was er een welgekomen stop in een Frans dorpje en konden we bij een lokale bakker het hoognodige eten en drinken inslaan.
Daarna ging het opnieuw verder richting Florenville, het was wel een parcours dat kon tellen, gelukkig niet meer off-road. Net over de grens in de buurt van Corbion was er nog een stop in een een 4-sterren hotel waar we wat cola en brood met kaas konden eten. En dan ging het straight away richting Les Cuisines in Florenville. Eerst was er nog een prachtig panorama van Chassepierre waar dit weekend een festival was. Dan kwam de daling naar de meanderende Semois die we twee keer moesten oversteken. En net toen de laatste stijging naar het hotel ging beginnen was er de derde maar ook onherroeplijke kettingpanne bij Guido.
Uiteindelijk kwamen we om 19u30 aan in het hotel. We hadden 117 km op de teller en 1725 hoogtemeters. Ludo W. verwelkomde ons want hij was inmiddels al fris gedouched, maar van Robert en Luc was er nog geen spoor. Zij kwamen een half uur later aan als toeristen in het begeleidersbusje. Al bij al heeft Lambert geen werk gehad met de picknick, maar heeft hij vooral als taxi gefungeerd voor de pechvogels van de dag.
Besluit van de dag: ook dit jaar was de koninginnenrit niet anders dan tijdens de trip naar Compostella, eentje dus met vele obstakels.
Ludo W. had inmiddels geregeld dat we omstreeks 20u15 nog aan tafel konden aanschuiven. Zonder douche en met de bezwete outfit werd ons het lekkere avondmaal geserveerd. Iedereen was euforisch over de belevenissen van de dag: geen lichamelijke letsels, alleen maar technische problemen met de fietsen en die zijn allemaal op te lossen.
Morgen is het rustdag, maar die belooft niet veel rust te brengen. Er moeten twee fietsen hersteld worden, we willen naar de abdij van Orval, maar we willen zeker naar het festival van Chassepierre, want dat hadden we vandaag al even kunnen proeven toen we er passeerden.

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 21 aug 2021, 22:51

Zaterdag 21 augustus: rustdag in Florenville en bezoek aan de Abdij van Orval
Na de zware rit van gisteren was de rustdag van vandaag voor iedereen een echte welkomer.
Na het ontbijt trokken Stefan, Guido en Ludo W. naar een fietsenmaker, 15 minuten verder op. Allemaal in de hoop dat de fietsen vandaag nog hersteld zouden raken. Zij kwamen terecht in een klein maar kraaknet familiebedrijfje waar pa, ma en zoon de familiebusiness runden. En naar verluidt deden ze dat goed, want binnen het uur waren beide fietsen hersteld. Ondertussen kreeg de fietshersteller meer uitleg over het Calluna Team, onze abdijenroute en ons engagement voor Ter Heide. Daar stonden ze toch van te kijken en toen de rekening werd gevraagd bleek dat ze uit sympathie geen uurloon vroegen en moest alleen de nieuwe binnenband van Jan’s fiets betaald worden. Dat had niemand verwacht.
Ondertussen hadden alle fietsen een grondige beurt gekregen want dat was zeker nodig voor de dagen die nog in aantocht zijn.
Rond de middag werd dan verzameling geblazen voor onze fietstocht naar de abdij van Orval. Iedereen was van de partij, zelfs Lambert wou nog eens uitzoeken of hij nog bergop en bergaf kon rijden. De abdij was best de moeite maar door het warme weer en de weekendperiode was er een grote toeloop van dagjesmensen. We beslisten om ter plaatse een middaglunch te nemen, helemaal in het teken van de Orval-trappist: voor iedereen dus een lekkere Orval en voor velen een penne met echte Orval-kaas.
In de late namiddag deed iedereen zowat waar hij zin in had. Luc en Ludo S. trokken naar de Semois naast het hotel en ze genoten van de vele kajakkers die daar werden opgehaald. Jan, Robert en Ludo W. namen hun rustdag iets lettelijker, Stefan en Tjeu trokken nog even naar het dorp voor een terrasje, Guido moest nog wat administratieve achterstand inhalen en Lambert was onze waakhond voor onze outfits die allemaal te drogen hingen op de geïmproviseerde wasdraad.
Om 18u00 was het dan verzamelen geblazen voor de “Escape Room” die op meesterlijke wijze in elkaar gestoken was door Luc. De groep werd verdeeld in twee teams en uiteindelijk kon het team met Guido, Robert, Lambert en Stefan de code kraken. Voor het andere viertal zat er niets anders op dan de verdiende winnaars geluk te wensen. En wat was de schat, zullen lezers zich afvragen. Wel ook die schat was op schitterende wijze door meester Luc in elkaar geknutseld, maar daarover meer tijdens een volgende samenkomst van het voltallige Calluna Team.
Voor morgen staat er een rit van een 65 km op het programma maar met opnieuw meer dan 1000 hoogtemeters. We trekken dus opnieuw naar het noorden van België. Samen beslisten we om pas rond de klok van 10 uur van start te gaan. Hopelijk hebben we de weergoden wat mee want die hebben ons de voorbije twee dagen flink verwend.

Eric Vanhees
Berichten: 21
Lid geworden op: 09 aug 2019, 22:19

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Eric Vanhees » 22 aug 2021, 11:27

Dag Callunarijders,

de rustdag van gisteren zal zeker welgekomen en noodzakelijk geweest zijn.
De koninginnenrit van vrijdag heeft weeral veel spektakel gegeven in alle opzichten.
Ik begrijp dat de sfeer nog schitterend is en dat is het belangrijkste!
Zeg tegen Luc dat hij een opgedrongen vaderschap altijd mag weigeren.
Als jullie mijn bericht lezen zit er alweer een zware bergrit op en kan het aftellen beginnen.
Dinsdag kan ik er niet bij zijn bij de aankomst in Ter Heide omdat wij morgen voor een paar dagen naar Cadzand gaan met de kleinkinderen.
Geniet nog met volle teugen en hou het vooral gezellig!
Hopelijk geen materiaalpech meer en ik wens jullie een behouden thuiskomst.

Eric.

Ludo Dullers
Berichten: 14
Lid geworden op: 09 aug 2019, 18:50

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Ludo Dullers » 22 aug 2021, 14:29

Heilabakkes Genkies!!!

Als ik Tjeu 's verslagen lees begint het meer en meer op Parijs - Dakartoestanden te lijken ...
"Materiaalpech" en "Verloren rijden" zijn de twee grootste boosdoeners in Parijs - Dakar!!!
maar her woordje "opgeven" heb ik nog niet gelezen in Tjeu 's verslagen.

Vrijdag kwam ik Alda tegen op de receptie van het jeugdtenniskamp van Rapid. Haar woorden:
"Tjeu heeft een gloednieuwe Garmin waar ik Tjeu ook op kan volgen ... Maar vandaag zag het er
niet goed uit!!! En maar "rondjes" fietsen op de Garmin. Ofwel zijn ze dikwijls verkeerd gereden ....
ofwel hebben ze enkele buitensporige uitstapjes gedaan????" De slagzin van Alda over Tjeu indachtig:
"Met Tjeu weet ge altijd wanneer ge vertrekt, maar nooit wanneer ge aankomt!!" moest ik toch een
beetje glimlachen (in mijn eigen!)
Tjeu!!! Wie niets doet, doet niets verkeerd!
Enfin, al bij al alles goed afgelopen!

Vandaag, zondag, ben ik met Bea gaan brunchen in Stiemerheide tvv Vincentius.
We hebben ons maar onmiddellijk ontfermd over twee weduwen, die we aan onze tafel uitnodigden.
Robert en Jan ... Die twee weduwen, Lieve en Vera, zagen er verdomd goed uit ... fris, jong en knap!!!
Lieve vertouwde mij nog toe dat ze na de brunch zouden doorrijden naar de Lorka op de Hasseltweg!
(hoe ouder hoe gekker!!!)

Ok mannen! Terwijl ik dit schrijf zit ge op de fiets om de zondagsrit af te werken. Ik hoop dat het
materiaal stand houdt en dat de Garmins, gelijk afgesteld, U allemaal naar de poolster leiden!

Voor de laatste fase van jullie tour ... TOI TOI TOI!!! veel geluk en goed weer!
... en laat dit gezegde je goed gezind maken: "Genietend afzien of ontspannen inspannen"
Groetjes Ludo D.

JanStelten
Berichten: 20
Lid geworden op: 08 aug 2019, 11:40

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door JanStelten » 22 aug 2021, 21:23

Dag trappistent(r)appers,

Aan het verslag van Tjeu te lezen, hebben jullie al een heftige tijd achter de rug. Dat het alleen maar materiaal pech is, is natuurlijk een geruststelling.
Dat er enkele "renners" met dikke benen zitten, is niet meer dan normaal na zo veel kilometers en hoogtemeters. Ik ben benieuwd naar de heroïsche verhalen die jullie te vertellen zullen hebben als jullie terug bij moeder de vrouw zijn.
Gelukkig is en was er voor de pechvogels de "bezemwagen".
En die hebben jullie te danken aan Henri Desgrange. De echte wielerliefhebbers kennen deze meneer. Hij was voor de eerste W.O. de grote baas van de Toer de Frans, zoals onze noorderburen dat zo mooi zeggen.
In 1910 werden door zijn toedoen voor het eerst de Pyreneeën beklommen in de Tour. Omdat daar de wegen, zeg maar, slecht van kwaliteit waren introduceerde hij de eerste bezemwagen die iedere rit VOOR de renners uit reed om met bezems de weg te ontdoen van zand en puin. Dat bracht hem op het idee om geloste spelers die het niet meer zagen zitten, in een klein busje te "vegen". Hij rustte een tweede minibusje uit met aan weerszijden een grote bezem zodat ze ver konden zien dat de bezemwagen in aantocht was. Dit tweede busje, de BEZEMWAGEN, reed ACHTER de laatste renners. Karel Van De Woestijne, destijds een gerenommeerde Belgische wielerjournalist, schrijft in zijn boek: Het Rijke Vlaamsche Wielerleven, dat renners met zware pech in telefoonpalen of betonnen verlichtingspalen kropen om te zien of de bezemwagen nog niet in aantocht was. Door de vele onverharde wegen was het peloton een grote stofwolk die zich langzaam voorwaarts bewoog. De twee grote bezems staken dan als twee toren boven de stofwolk uit en was van ver te zien. Volgwagens met sportbestuurders, zoals ze dat nu hebben, bestonden in die tijd niet of waren niet toegelaten.
Maar ik wil met een positieve noot eindigen. Jullie hebben twee maal geluk. Jullie mogen morgen na je "zitje" in de bezemwagen opnieuw starten. In de Ronde was het anders. Eenmaal in de bezemwegen gestapt, was het over en out.

Houd het droog, blijf gezond en kom dinsdag in groep veilig aan in Zonhoven!

Mijn respect voor jullie wordt alleen maar groter.

Jan Stelten.

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 22 aug 2021, 22:14

Zondag 22 augustus: Florenville – Offagne – Resteigne
De planning was: een rustig ontbijt om 8u30 en vertrek om 10u00 voor een niet zo lange rit maar wel eentje die achteraf ongeveer 80% off road zou zijn.
Maar, het begon met de sleutels van het busje: gisteren voor het laatst gezien bij het eten van de dikke watermeloen en daarna weg. Iedereen toch een beetje in paniek en Lambert nog het meest. Na enkele keren lopen ijsberen door het hotel kwam Lambert met een Eureka-kreet naar de ontbijttafel. De sleutels zaten in een van de broekzakken waarvan hij niet wist dat zijn broek die had. En net voor het vertrek bleek de regenjack van Tjeu spoorloos. Een grap van een Calluna-onverlaat, een hond die er mee was gaan lopen of gewoon niet goed gekeken. Uiteindelijk bleek het dat laatste te zijn: het jack was ergens achterin verzeild geraakt en uit het oog verdwenen bij het opruimen van de kamer.
En dan het vertrek, mooi op tijd. Vrijwel iedereen kloeg nog over dikke benen, behalve Ludo S. en Luc, die gisteren het koude water van de Semois getrotseerd hadden. Onder het motto van “Wat hebben geleerd van hen” gingen we toch allemaal van start. De eerste kilometers waren echt niet van de poes en het was tanden bijten. Na verloop van tijd ging het bij iedereen toch wat beter maar de off-road beklimmingen waren best pittig. Alleen benjamin Luc kon nog met één hand filmpjes maken van de zwoegende maten die voor hem reden. Ook zag hij samen met Robert nog enkele beverburchten die de anderen ook niet gezien hadden.
Vlak voor de picknick hadden we een korte maar steile afdaling en daar was het voor iedereeen zaak om overeind te blijven, maar er was toch iemand die het niet kon laten om een uitschuiver te maken. En dan ook nog net op het ogenblik dat Ludo S. aan het filmen was over de afdaal-exploten van zijn maten. In het begin werd er wat mee gelachen en aan de picknick-tafel gaf de ongelukkige een reconstructie van zijn val: de oorzaak was volgens hem dat hij niet op zijn zadel zat toen hij naar beneden piloteerde en dus niet met zijn poep kon bijsturen. Luc voegde daar aan toe dat sturen met de poep zeer belangrijk is, want daar kon hij van meespreken.
Na de picknick hadden we nog zo’n 30 km te gaan: het was geen parcours over de weg en bovendien hadden we ondertussen onze regenjacks moeten aantrekken. De eerste 10 km vielen nogwel mee maar in Maissin beslisten we om ons in twee groepen te splitsen. Ludo W., Robert en Tjeu zouden de laatste 20 km over de weg rijden, de andere Calluna maten volgden het initiële off-road parcours dat echt wel kon tellen. In het jachtgebied dat zij doorkruisten zagen ze het kasteel van de “Jager-opperhoofd” en op de koop toe nog een vijftal mooie herten. Iedereen geraakte uiteindelijk in goede omstandigheden aan de idyllische “Vieux Moulin” in Resteigne. Daar zagen we ook voor het eerst de gevolgen van de overstroming van de Lesse: voor het eerst sinds 1992 had het gelijkvloers van de B&B onder water gestaan. De eigenaars maalden er echter niet om en ze hebben ondertussen alles weer onder controle.
De Vieux Moulin is een prachtige B&B waar we in de “Jagerszaal” genoten van heel wat amuzes en daarna konden we aanschuiven voor een heerlijke maaltijd met vlees en groenten uit eigen streek en tuin. De gastvrouw en gastheer hadden veel sympathie voor onze groep en tracteerden ons op enkele lekkere limoncello’s. En toen was het tijd om onze dag af te sluiten in de Jagerszaal. We weten wel zeker dat de uitbaters de komende jaren vele Calluna-maten opnieuw over de vloer zullen krijgen in hun B&B.

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 23 aug 2021, 23:34

Maandag 23 augustus: Resteigne – Havelange – Hoei
Tijdens het ontbijt werden de troepen geschouwd. De onfortuinlijke Robert besliste om na zijn uitschuiver van gisteren niet op de fiets te stappen. Hij ging Lambert in het busje assisteren om ons onderweg op tijd te voorzien van drinken en proviand. Iedereen vond dat hij daarmee de beste keuze had gemaakt. Wie weet is een dagje rust voldoende om op de slotdag de laatste rit weer actief mee te maken.
We vertrokken rond 10u00 en zoals steeds was iedereen mooi op tijd. De uitbaters van de B&B hadden opnieuw gezorgd voor een stevig ontbijt.
Het zou opnieuw een zware dag worden met meer dan 1000 hoogtemeters over een rit van ongeveer 70 km. Vooral de laatste drie klimmen in Hoei boezemden toch wel wat angst in. Hoe gaan de geplaagde benen reageren na de voorbije ritten?
In het begin was de rit opnieuw veel off-road en moesten we ganse stukken met de fiets aan de hand afleggen omdat de hellingen te zwaar en te slijkerig waren door de overvloedige regenval van de voorbije dagen. En dan spreken we nog niet over de vele bramen en netels die onze benen en armen flink toetakelden. Gevolg was dat we amper aan een gemiddelde van 12 km per uur geraakten.
Een 10-tal km voorbij Havelange en na de forse klim naar Champ du Bois hadden Lambert en Robert een mooie pick-nick plaats uitgezocht. Iedereen genoot van de vele lekkere producten die zij gekocht hadden. De talrijke eetwaren waren mooi uitgestald op de tafel met het mooie rood-witte tafellaken!
Tot dan toe fietsten we nog steeds zonder regenjack, de wolken dreigden wel maar af en toe was er ook het zonnetje dat ons vergezelde. Maar dan vielen de eerste regendruppels. Gelukkig waaiden de wolken opnieuw voorbij en konden we de rest van de rit weer in onze gewone outfit verder fietsen. Ons gemiddelde bleef echter laag door de vele ups en downs van het parcours.
Rond 16u00 kwam Hoei in zicht waar Ludo S. ons tracteerde op drie zeer steile beklimmingen. De eerste was het ergst want daar moesten we het tweede deel te voet afleggen wegens te dikke keien die niemand de baas kon. Iets verder was er dan de gekende Muur van Hoei: 1,3 km met een stijgingspercentage van 19%. De benen waren al redelijk verzuurd maar iedereen geraakte aan de finishlijn aan de kerk die er nog lag van de Waalse Pijl. Tijdens de beklimming was er een welgekomen verrassing: Joris, de zoon van Tjeu, stond er met zijn vrouw en twee kinderen langs de weg te supporteren en stuwde ons omhoog. Boven aangekomen was er dan nog Lambert die de hele beklimming te voet had gedaan en hij maakte enkele mooie groepsfoto’s als herinnering voor het nageslacht.
Tot slot was er de laatste flinke klim naar het hotel waar wij logeerden: de Ferme du Chateau was opnieuw een schitterende locatie die Robert had ontdekt. Even dreigde de ketting van Guido nog roet in het eten te strooien maar na een tiental keren tegenpruttelen heeft Guido bijna het brevet van fietshersteller op zak.
Nadat de fietsen met de sproeislang opnieuw slijkvrij gemaakt waren, de kettingen gereinigd en gesmeerd, was er de dagelijkse verkwikkende douche . Aansluitend bracht de uitbater van het hotel ons met zijn busje en op zijn kosten naar een Libanees restaurant in het centrum van Hoei en hij kwam ons daar ook afhalen. In het restaurant hebben wij genoten van een heerlijke maaltijd en dito bediening. We konden warempel op sympathie rekenen van de uitbaters toen wij ons verhaal deden en zij offreerden ons achteraf op een lekker digustiefje.

Tjeu
Berichten: 34
Lid geworden op: 06 aug 2019, 20:01

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Tjeu » 24 aug 2021, 21:01

Dinsdag 24 augustus: Hoei – Borgloon – Genk
En vandaag was dan de dag dat we alles in deze Abdijenroute voor het laatst in groep deden: ontbijten, fietsen en picknicken.
Omdat wij omstreeks 15u00 op de Campus Ter Heide in Zonhoven verwacht werden besloten we om al om 9u00 te vertrekken. De eerste km zouden wel zwaar zijn want wij moesten uit het dal van de Maas geraken.
Aan de ontbijttafel gaf Ludo S. de dagelijkse briefing over de rit van de dag en kreeg Luc prompt een geschenk van de groep, nl. de bolletjestrui met dito pet als de “Koning van de Bergen”. Dik verdiend, want hij heeft zich af en toe toch wel wat moeten inhouden wanneer zijn senioren zich de ziel uit het lijf zwoegden om weer boven op een beklimming of berg te geraken.
En … we waren vandaag opnieuw met acht fietsers, want de ongelukkige Robert voelde zich weer zo goed dat hij besloot om de laatste rit mee te fietsen. En we kunnen nu al zeggen dat hij dat voortreffelijk gedaan heeft, proficiat!
Niettegenstaande de 75 km en de 570 hoogtemeters leek de tocht van vandaag zowat op de laatste rit in een grote ronde. Geen overdadig tempo, veel babbelen over de voorbije dagen en fier zijn op wat we de voorbije acht dagen gedaan hebben. Alleen het glaasje champagne dat we breed fietsend over de weg wilden uitdrinken, dat ontbrak. Maar geen nood, we hadden ondertussen gehoord dat de mensen van Ter Heide ons ook een passend welkom zouden geven.
Onze picknick was aan het Stroopfabriek in Borgloon waar wij opnieuw genoten van het vele en gevarieerde lekkers dat Lambert weer bij elkaar gesprokkeld had. Zijn vrouw weet niet welke talenten hij de voorbije jaren zo weinig benut heeft.
Omstreeks 13u00 zetten wij dan koers naar Zonhoven na eerst nog een ommetje al “Fietsend door het Water” in Bokrijk.
Stipt om 15u00 fietsten wij het campusterrein op waar we verwelkomd werden door vele familieleden en vrienden. Er was zelfs een bandje dat zorgde voor de muzikale omlijsting. Na enkele dankwoorden van Directeur Paul Geypen en onze eigen Guido konden we met z’n allen het glas heffen op ons puike resultaat. Alle aanwezigen genoten van een natje en een droogje, aangeboden door Ter Heide, waarvoor onze dank. Ook dank voor het mooie geschenk dat de gasten van Ter Heide voor elke MTB-er gemaakt hadden.
Tot slot nog een paar cijfers over onze negendaagse Abdijenroute: we hebben in totaal 719 km gefietst, we hebben 6.673 hoogtemeters in de benen en we hebben in totaal 44 uur en 5 minuten op de MTB gereden. We hadden maar één (gecompliceerde) lekke band van Jan en ook de kettingproblemen van Guido zullen we snel vergeten zijn. Vergeleken met onze tocht van Lissabon naar Compostela mogen we zeggen dat deze Abdijenroute zwaarder was. Vooral door het minder goede weer, de slechte berijdbaarheid van de talrijke off-road wegen en het vele slijk dat wij moesten trotseren. Nog maar een geluk dat iedereen (?) ditmaal meer trainingskilometers in de benen had.
Ziezo, we hopen dat de lezers van deze blog iets gehad hebben aan de dagelijkse verslagen. Ook de andere Calluna-maten, bedankt voor de fijne reacties op de blog en we zeggen "tot over een paar dagen" als we weer onze wekelijkse zondagstochten zullen rijden. Het was absoluut de moeite om aan het avontuur te beginnen en om met deze groep de tocht op deze wijze te kunnen afronden. Een gemeende dank-u-wel aan alle collega-fietsers!

Ludo Dullers
Berichten: 14
Lid geworden op: 09 aug 2019, 18:50

Re: Abdijenroute 2021

Bericht door Ludo Dullers » 25 aug 2021, 09:48

Dag allemaal.
Een laatste reactie op de blog van onze reporter ter plaatse Tjeu. Dank dat we konden meegenieten van jullie toertocht door de dagelijkse verslagen van Tjeu. Fijn!!! Zo waren we er ook een beetje bij…
Ik kan alleen maar beamen dat jullie allemaal het toch maar gedaan hebben.
SJAPOO … KLAK AF … PROFICIAT!!!
Ludo D.

Plaats reactie